HASAN AKBAL

Duraklar kıştır, geçişler yaz... Sevdalar bir sonraki bahara kaldı. Hangi mevsim saklı mevsimden? Dön bak arkana kalan kalana... Oysa elerinde kokusu vardı ya! Artık yok, hüzün göze kaldı.. Hesaplar siyasete, Planlar müdüre kaldı. Ekin yazın biçilir ama, Hasatlar güze kaldı... Bayramlar muhabbete yoksun, Gelen gidene, postuna soğuk kaldı. İş -güç patron işçiye, İşçi patronun parasına kaldı.. Şehir kalabalık, etraf iyi-hoş, Dostluk menfaate kaldı... Evlat sevdaya daldı, Ana-baba evdala hasret kaldı. Düzde çamur, yamaçta baston; İki söz vardı o da uşağa kaldı... Emek, aş, insanlık için yaşamak. Değer hayvana, paha eşeğe kaldı... Kalan kalana vakitler sükûtta, Yürekte dua akılda dava kaldı. Alıp gidenlere inat kalan kalana, Huzur onunlaydı yine ona kaldı... HASAN AKBAL

Duraklar kıştır, geçişler yaz... Sevdalar bir sonraki bahara kaldı. Hangi mevsim saklı mevsimden? Dön bak arkana kalan kalana... Oysa elerinde kokusu vardı ya! Artık yok, hüzün göze kaldı.. Hesaplar siyasete, Planlar müdüre kaldı. Ekin yazın biçilir ama, Hasatlar güze kaldı... Bayramlar muhabbete yoksun, Gelen gidene, postuna soğuk kaldı. İş -güç patron işçiye, İşçi patronun parasına kaldı.. Şehir kalabalık, etraf iyi-hoş, Dostluk menfaate kaldı... Evlat sevdaya daldı, Ana-baba evdala hasret kaldı. Düzde çamur, yamaçta baston; İki söz vardı o da uşağa kaldı... Emek, aş, insanlık için yaşamak. Değer hayvana, paha eşeğe kaldı... Kalan kalana vakitler sükûtta, Yürekte dua akılda dava kald...

Gece... Bıçak gibi keskin... Yara gibi acı içinde... Dünya gibi soğuk... Sen gibi hasret kokuyor... Hasretin içimde ilmek ilmek, Gece karanlığa meydan okuyor... HASAN AKBAL

Kimine gönül gül damlası, Kimine gönül kül damlası, Uzak yakın ayırmadan; İçten içe kul yanması. Huzur deniz renginde, Hüzünler kış yalnızlığı, Güle tohum kül denginde. İçten dışa gönül kanması. Şehir uzak, bahar uzak, sıla uzak; Sevince şeytan kurdu tuzak, Dua kalpten olmayınca, bak. Dıştan içe huzur sanması. Kara yollar gelmeyince hasrete, Yıllar sonra aynı sükût içimde; Bölünse de yıllar, aylar ve günlere, Dıştan dışa viran anması. HASAN AKBAL

Dün gece ellerim soğuk bir akşamda ağlayan gözlerimi siliyordu. Sen kalbime gülümserken ben bu güzel şehre veda ediyordum. Özletmem kendimi, beni bul yağmurlu bir gecede. Yine öyle gül karşımda, ellerimden çay dökülsün, yanayım.... Seni nasıl söylerim kalbime nasıl derim yok, diye. Bak hala gülüyorum aslında ama sen güzel gör diye gözlerimi, Elveda demeden sakladım gülüşüme şiirleri oku, bul beni... HASAN AKBAL

Eğer bir gece üşürsem, Dudaklarınla ört üstümü, Sesinle sarıl bana... Uçunca bütün gece, Sırılsıklam açılır üstüm Gündüz vakti, Dokun kalbime Gönlün yârim, Gönlüm sevda iken; Sev beni tut ellerimden... HASAN AKBAL

Eğer bir gece üşürsem, Dudaklarınla ört üstümü, Sesinle sarıl bana... Uçunca bütün gece, Sırılsıklam açılır üstüm Gündüz vakti, Dokun kalbime Gönlün yârim, Gönlüm sevda iken; Sev beni tut ellerimden... HASAN AKBAL

Gecelerini bölüyorsa düşünceler, Hep aklına geliyorsa gülüşü Sabah uyaninca ilk telefonu eline alıyorsan, Unuttum unuttum, desende Aklında, kalbin de onu taşıyorsun.. Onunla yaşıyor ve özlüyorsun demektir... HASAN AKBAL

"Ağabeyim Mehmet AKBAL'a..." Yine bir temmuz akşamıdır.. Derin gölgelerde soluklanan Ince bir tebessüm Ve katran kokulu yeşil çayır, Nerdesin çık ortaya Unutmamışlar seni deli Muharrem. Bostanlar hindileri ve keçileri kovmuş Kireç dökülen otların dibinde Çekirgeler karıncalar bile ölmüş... Yine bir temmuz akşamıdir, Bayrama uyanmış dört adam, Gurbet saklanmış iki baba arasında Ahhh evlatlar, vefa nedir unutmasalar keşke Nerdesin deli Muharrem, Hazımsızlık sarmış çayır yani Bir temmuz akşamında Köy kokulu hasret muhabbeti Yeni modaya uymuyor diye Analar ağlamış... Şimdi tozlu kaldırımlara ıslak mendil hediye, Ve kimse bilmiyor insan derisi nerede, Akıl etmiyor kimse ne olacak, Bu kirlenmiş vicdanlar diye... Bir temmuz akşam...

Aşkına verdim gönül, tuttu alkışa elleri; Dedim ki, sevda yürekte gizli bir dua gibi... Değerli sanmışım, gönülden hallerini; İhlası eksik olana gönül verilir mi? Ağzı yaygara, kalbi kinle dolu çukur, Söyleyince itirazı harika bir vakur; Sükûtu edep görünür, aklı dedikoduludur; Kalbi ile dili bir olmayana gönül verilir mi? Şairim ya hani, versem şiiri eline; Böbürlense aklınca gerine gerine, Eğer asıl olan gönülden sevmekse; Sevdayı bilmeyene gönül verilir mi? Tanıdıkça çözüldü sırrı, vah ettim, Geçer miyim sözümden devam ettim; Aşkımı da inkâr edince, eyvah ettim… Muhannet olana gönül verilir mi? HASAN AKBAL

Nasılsın? (sessizlik) Neden konuşmuyorsun? Yüzün asık, düşüncelisin, utanma, gözlerime bak ve ne oldu anlat bana? Ben seni iyi tanırım böyle değildin… Neşelenince kahkaha ağlar, Hüzünlenince gözyaşınla gülerdin… Ne oldu anlatır mısın? Gece yarısı uykusuz, gündüz aç kalmış… Ruhunda fırtınalar kopuyor anlaşılan. Bak bu senin sevdiğin mürekkebin, bu da çizgisiz kağıt; insanın en temiz hali kadar temiz görünüyor… Söylesene kalem, neden yazmıyorsun?          *** Kaleme bahane bulup kızmamak gerek, neden yazmıyorsun diye kağıt yeterince hazır değildir belki, kalemin dokunuşlarına… Bunu siz mi anlayacaksınız, sahi, hiç onları konuşurken duydunuz mu? Onlarda konuşuyorlar bence… İnsanın içini titretiyor, öyle bir ses ki, yanmadan önce bir kibritin tutuşma hali gibi, iki taşın birbirine dokununca çıkan koku gibi, ağlama sesi, sessiz suskunluk gibi… gibi gibi daha ne gibiler var… Asıl benim için üzücü olansa, kalemle kağıt konuşurken kendi dilini konuşmuyorl...

Kalbi kırılır insanın, Canı yanar. Üzülür de... Yalnız hayallerini kırarsız, Umudunu elinden alırsanız, Hesabını veremezsiniz... HASAN AKBAL HASAN AKBAL

Kalbimde saplı bıçak, Gülsen iyi, üzülsen kanayacak... HASAN AKBAL HASAN AKBAL

Fakir edebiyatı yapıp çayın deminden şikayet edenler. Her ne kadar gülseniz de birilerinin yüküne, kalbinizde bir kalbi taşıyamayacak kadar aciz ve acınacak hallerinize yine merhamet yüklü güzel çocuklar koşar yarınlara... HASAN AKBAL HASAN AKBAL

Suskunluğumda sevdim sanma. Konuşursam kırılır kalbin. Oysa beni düşünen sözlerin sahtedir, anlamadı sanma. Hüzne davetli hissettiğin, yalnızlığa isyanken bir ben bilirim seni. Sokaklar karanlık... Uçsuz yürüyüş içinden geçerken öyle bir gün gelir ki... O gün sevecek diye aldanma... [HASAN AKBAL] HASAN AKBAL