HASAN AKBAL

Bir mayıs akşamında aldım haberini, Duydum ki ellerimden ellerin tutmuş...                                    HASAN AKBAL

Bir mazi eskitirsin yürüdüğün sokaklarda, harcadığın saniyeleri tükettiğin nefesine say bu gece... HASAN AKBAL

Titrek dişlerinin korkak gözlerine, Gece yarısı yanmış mum ışığı… Çığlıklarını köpeklere devretmiş çekirge, Karanlıklardan sıyrılarak gitmeliyim. Kahverengi yuvarlak tozlu masa, Altmış üçten kalma üstündeki dergi (kağıt); Dolu bardağımı boşaltıp, çayı içmeden; Mektepli aşklarımı bırakarak gitmeliyim. Seyr ile serenad ederken avare… Dolaşıp dünyayı hayalden uzak, Dönüp baktığında olmadığım yere; Elvedanı yüreğime alarak gitmeliyim. Yıllarca kurup düşünü, bu muymuş o? Mutsuzluk ceketini gözlerinin omzuna asarak, Kulaklarımdaki bedduanı dökerek denize; Vefayı beklemeden aşktan gitmeliyim. Doğduğum şehir, yaşadığım şehrarengiz; İlk aşkıma Fatiha okuduğum cadde, Ayrılık kurdelesini şiirle keserek; Sensiz şehirlerden vedalaşarak gitmeliyim. Anlatılması güç, karanlık ve korkak; Seni debdebelerden kurtardım da şimdi, Babana olan kinini kalbinden alarak… Dostluğunu yerleştirerek gitmeliyim. Öldürdüğün masum kalplere ab-ı hayat,...

Kayalıkların karlı vakitlerinden geçiyorum. Meşelikleri, çamları nefis havası... Yürüyorum bulutlarının gölgesinden. "Ben bu şehre daha önce gelmeliydim." Suyundan içmeli, sokağından geçmeliydim. Yeni bir başlangıcın eşiğinde... HASAN AKBAL

-I- Çocuksu ve acemice aşk, Cesaret yok, boncuklu alın; Dişleri kenetlenmiş, susuz... Utancından ayna tutmuş. Masum gözleri titrek elleri, Yutkunmakla yetiniyor boynu bükük... Tırnaklarında toprak izi var, Onurlu "ben" diyor hemencecik. -II- Sosyete firari içinden İnsanlık onunla yücelir gibi, "Ah" deyip susmak onun işi; Gözlerini ayıramıyor sevgisinden. HASAN AKBAL

Çıplak ayakla bas kumlara, Sor denize, Bu kekik kokusunu, Hangi hasretin gözlerinden alıyor? Öğren bakalım, Kaç kişinin günahını temizlemiş dalgalar? Ve neden yalnız durur insan sahilinde, Şimdi nasıl gülümsemeli? Bir bir anlatsın insan değerini, Bir avuç kum al, bir avuç su, Sor bakalım hangisi örtüyor, Günahı ve ruhumuzu? HASAN AKBAL

Bir yaz başlangıcında sevmiştik birbirimizi, Tek sözümüz vardı; hayatımızın farketmez'i, Anladım; sonbahar yağmurlarının aşkı bitirdiğini, Anladım; severken değil gittiğinde başlarmış aşk! HASAN AKBAL

Leylaklar nerede açar? Her yer de ''insancığa'' Benzer koku, Bu devir başka, İnsanlığa sonbaharı Yutkunsa bile bu aylar; Leylakların açtığı bu bahar, Yüce insanın anlamını taşır. Bu şehirde değil. Henüz o mevsime az var... Zamanı böyleyken, Yerini bilmiyorum... Hakikaten Leylaklar nere de açar? HASAN AKBAL

Başımız sağ olsun Güzel Ülkem... Idlip'te şehit olan 36 silah arkadaşlarıma Rabbimden rahmet diyorum. Mekanları cennet olsun... kaygı rakamlarında makam gizli çözdük ama anlatamadık haini serilirdi yerelere memleket hâli Anadolu'm her köşen şehit haberi...                                   HASAN AKBAL

Duraklar kıştır, geçişler yaz... Sevdalar bir sonraki bahara kaldı. Hangi mevsim saklı mevsimden? Dön bak arkana kalan kalana... Oysa elerinde kokusu vardı ya! Artık yok, hüzün göze kaldı.. Hesaplar siyasete, Planlar müdüre kaldı. Ekin yazın biçilir ama, Hasatlar güze kaldı... Bayramlar muhabbete yoksun, Gelen gidene, postuna soğuk kaldı. İş -güç patron işçiye, İşçi patronun parasına kaldı.. Şehir kalabalık, etraf iyi-hoş, Dostluk menfaate kaldı... Evlat sevdaya daldı, Ana-baba evdala hasret kaldı. Düzde çamur, yamaçta baston; İki söz vardı o da uşağa kaldı... Emek, aş, insanlık için yaşamak. Değer hayvana, paha eşeğe kaldı... Kalan kalana vakitler sükûtta, Yürekte dua ...

Ne yandan baksam, İçinde hayallerin eskidiği Bir şehir kalmış geriye. Biz de yaşadık. Bir sevdik bir daha kurtulamadık. HASAN AKBAL

Geçiyordun, uğradım gözlerine; Dönüp baktığın şehirde değilim artık. Yine öfke püskürürken sözlerine, Yanılıyorsun; diyemiyorum artık. Vuslatının izi kolay silinmiyor işte, Kızgınlığın aynı kalbime girişte Kara sevdanın sözünde değişte Sevdamız kadar yalnız değilsin artık. HASAN AKBAL

Düşündüğün kim ola. Aklına yazılıp sonsuza, Yaşamak için bir sevda... Beni bekle şehrarengiz...  #zonguldak HASAN AKBAL

Ağlar gözüm gönlüm ilahi sen diye. Bırakıp her şeyi huzuruna gelince. Elimde güller olsun, güller getireyim. Ne zaman gelirsem onunla geleyim… Şahidim huzurumda duam olsun. Aklım dünyalık değil ahretlik olsun Bir ayrılık olsa bile ölümle dünyaya olsun Ne zaman gelirsem onunla geleyim… Kudretin yeter sonsuzluk sende, Sevgiyi senden bildik, kulunu öyle sevdim. Ebediyen seveyim, üzülmesin üzmeyeyim… Ne zaman olursa onunla geleyim. HASAN AKBAL

Bir bulut daha düşer, Gözlerine; Hasret yokmuş gibi yaparsın… Bir şeyler söylersin sadece, Sus… HASAN AKBAL

Dilim diyor ki, rüzgar nefesin, Ciğerim yanıyor, ateş mi içtin... HASAN AKBAL

Bir gün olur bakışlar değişir. Sırtından vurulmuşa döner, O saatte kendini unutunca insan. Birini arar gözleri, biri olur kirpiklerinin ucundaki hedef. Onu vurmak değil, onunla vurulup ölmek için. Sevda her gün yaşatir bu ani. Kendini unutup onun için ölmektir bunun adı. Sırtından vurulunca yaraya dokunamayan eller, Vazgeçmişliği gösterir. Aşk, anlarsa koşar sarılır. Sevda sırtından, aşk alnından vurur. Vurur da sen yoksun hala yanımda. İşte şimdi değişir bakışlar. İşte şimdi sensiz olmuş aşkım var... HASAN AKBAL

Her şeyden bir anlam çıkarırdım 'hadi canım' derdin. Gerçek olmasa da bana CANİM demeni severdim. Gülümsemen bile umut olurdu. Ellerin avuçlarımdan sessizce sıyrılırken. Bir gülümseme daha eklenirdi, CANİM diyeceğin zamana özlem başlardı. Aşkınla saniye saniye dakika dakika çekerdim, Bir sonraki gerçek olmayan ani. Ve şimdi gün gün ay ay Tükenmeyen umutlarımla bekliyorum geleceğin ani. 'HADİ CANİM'... HASAN AKBAL

Şimdi orada doğan güneş, Bana gündüzü getirecek; Huzurumu bozan güneş, 'Seni' gördüm diyecek... De bakalım; seni benim gözümle gören Bu günden nasıl nefret etmeyeyim? HASAN AKBAL

Bu şehrin limanları soğuk, Gece buz gibi, üşüyorum; Avuçlarımdaki ellerinin sıcaklığı gidiyor, Vuslat, sisli akşamlar gibi... HASAN AKBAL